Alfabet tajski: spółgłoski, samogłoski i cyfry

Ostatnia aktualizacja 6 listopada 2026

Alfabet tajski ma 44 spółgłoski (42 wciąż w użyciu) i 32 formy samogłosek, a do tego 4 znaki tonalne i 10 cyfr. Tajski zapisuje się od lewej do prawej, bez spacji między słowami, a każda spółgłoska należy do jednej z trzech klas (średniej, wysokiej lub niskiej), od której zależy ton sylaby.

Ten poradnik przedstawia każdą spółgłoskę z jej tradycyjną nazwą, znaczeniem, klasą i wymową, a potem samogłoski i cyfry. Naciśnij ▶, by usłyszeć literę w naturalnym tempie, albo przycisk „wolno”, by usłyszeć ją w zwolnionym.

Ile liter ma alfabet tajski?

Alfabet tajski ma 44 spółgłoski, z których 2 (ฃ i ฅ) wyszły z użycia, oraz 32 formy samogłosek na tradycyjnej liście. Używa też 4 znaków tonalnych i własnego zestawu 10 cyfr.

Spółgłoski

44 litery, 42 w codziennym użyciu

Samogłoski

32 formy na tradycyjnej liście, przeważnie w parach krótka/długa

Znaki tonalne

4: ่ ้ ๊ ๋

Cyfry

10: od ๐ do ๙

Kierunek pisma

Od lewej do prawej, bez spacji między słowami

Wielkie i małe litery

Brak

Jak nazywają się tajskie litery?

Każda tajska spółgłoska nazywa się swoim dźwiękiem, po którym pada słowo zaczynające się od tej litery: ก to ก ไก่ (gɔɔ gài), czyli „g jak kurczak”. Tajskie dzieci uczą się alfabetu, recytując te nazwy po kolei, od ก ไก่ do ฮ นกฮูก (sowa).

Nazwy przydają się daleko poza szkołą. Kilka liter ma ten sam dźwięk (przydechowe „t” można zapisać na sześć sposobów), więc Tajowie podają nazwę litery, by powiedzieć, o którą chodzi, tak jak my literujemy przez telefon „S jak Stanisław”.

Czym są trzy klasy spółgłosek?

Tajskie spółgłoski dzielą się na trzy klasy: średnią (9 liter), wysoką (11 liter) i niską (24 litery). Klasa nie zmienia brzmienia spółgłoski; zmienia ton sylaby, którą ta spółgłoska otwiera.

Na przykład ข (klasa wysoka) i ค (klasa niska) wymawia się tak samo, jako k, a jednak ขา ma ton wznoszący (kǎa, noga), a คา ton średni (kaa, utknąć). Znajomość klasy każdej litery to klucz do czytania tonów, co krok po kroku wyjaśnia nasz poradnik o tonach tajskich.

Spółgłoski klasy niskiej tworzą dwie grupy. Większość ma bliźniaczkę z klasy wysokiej o tym samym brzmieniu (ค i ข, ท i ถ…). Pozostałe, tzw. sonanty (ง ญ ณ น ม ย ร ล ว ฬ), takiej pary nie mają: aby nadać im ton klasy wysokiej, tajski stawia przed nimi nieme ห (หมา, mǎa, pies).

44 tajskie spółgłoski

Oto wszystkie 44 tajskie spółgłoski w kolejności alfabetycznej, z nazwą, jakiej Tajowie używają dla każdej litery, jej transkrypcją, znaczeniem nazwy i klasą.

Jak wymawia się spółgłoski na końcu sylaby?

Na końcu sylaby tajskie spółgłoski sprowadzają się do zaledwie ośmiu dźwięków: k, t, p (urwanych, bez wypuszczenia powietrza), m, n, ng, w i y. Ta sama litera może więc brzmieć inaczej na początku i na końcu sylaby.

Na przykład ส to s na początku słowa, ale t na końcu, a ร, czyli r na początku, na końcu staje się n. Kilka liter (np. ฉ, ผ, ฝ, ห, อ i ฮ) nie występuje jako spółgłoska końcowa w rodzimych słowach tajskich.

Jak działają tajskie samogłoski?

Tajskie samogłoski zapisuje się wokół spółgłoski, po której słychać je w mowie: przed nią, za nią, nad nią lub pod nią, a niektóre łączą kilka z tych pozycji. Większość samogłosek występuje w parach krótka/długa, a długość samogłoski zmienia znaczenie słowa.

W tabeli อ zastępuje spółgłoskę: samogłoskę เอ zapisuje się jako เ + spółgłoska, jak w เท (tee, nalewać). Gdy sylaba zaczyna się od samogłoski, tajski zapisuje nieme อ, które ją „niesie”, jak w อา (aa, ciocia).

Jak wyglądają tajskie cyfry?

Tajski ma własne cyfry, od ๐ (0) do ๙ (9). Na co dzień częściej używa się cyfr arabskich, ale tajskie cyfry wciąż pojawiają się w menu, na biletach, banknotach i w dokumentach urzędowych.

Czym są tajskie znaki tonalne?

Tajski używa czterech znaków tonalnych, zapisywanych nad początkową spółgłoską sylaby: ่ (mái èek), ้ (mái too), ๊ (mái dtrii) i ๋ (mái jàt-dtà-waa). Razem z klasą spółgłoski i typem sylaby wskazują, którego z pięciu tonów użyć.

Pełne zasady, z przykładami dla każdej klasy, znajdziesz w naszym poradniku o tonach tajskich.

Jak czytać transkrypcję

Wymowa na tej stronie jest podana w transkrypcji aplikacji Kru May. Akcenty oznaczają ton, a podwojone samogłoski samogłoskę długą.

à â á ǎ

ton niski, opadający, wysoki i wznoszący; brak akcentu oznacza ton średni

aa, ii, uu…

samogłoska długa (pojedyncza litera oznacza krótką)

g, bp, dt

k, p, t bez przydechu, jak w polskim

k, p, t

k, p, t z przydechem (z lekkim wydechem), jak w angielskim „kin”

j

dźwięk bliski polskiemu „ć”, bez przydechu

ch

jak „ć” z lekkim wydechem, nie jak polskie „ch”

y

jak polskie „j”

w

jak polskie „ł”

ɔ

otwarte „o”, jak w „kot”

ɛ

otwarte „e”, jak w „mech”, przeciągnięte

ə

neutralny dźwięk między „e” a „y”, bez zaokrąglania warg

ʉ

„u” wymawiane z rozciągniętymi, niezaokrąglonymi wargami

Jak nauczyć się alfabetu tajskiego?

Większości uczących się łatwiej przyswoić tajskie litery przez słowa, które często czytają, niż wkuwając wszystkie 44 spółgłoski naraz. Ucz się każdej litery razem z jej klasą, bo to klasa będzie potem potrzebna do czytania tonów.

Praktyczna kolejność: zacznij od spółgłosek klasy średniej (tylko dziewięć liter, a ich tony podlegają najprostszym zasadom), potem weź częste sonanty klasy niskiej (ง น ม ย ร ล ว), a na końcu resztę. Samogłosek ucz się w miarę, jak spotykasz je w słowach, a nie jako osobnej listy.

W Kru May każde słowo w każdej historii ma transkrypcję, więc czytasz od pierwszego dnia, a litery przychodzą same. Sekcja Alfabet zawiera wszystkie spółgłoski, samogłoski i cyfry z nagraniami, pogrupowane według klas.